وقتی حرف از مد به میان می‌آید شاید اولین چیزی که به ذهنمان برسد، مجموعه‌ای از باید‌ها و نباید‌ها است. اما در واقع نباید اینطور باشد! تمام پیشنهادی که در قالب خوش‌پوشی به شما داده می‌شود تنها یک سری اصول است که راه را به شما نشان می‌دهد، تا بتوانید بهترین‌ها را برای خود انتخاب کنید و قرار نیست شما را در قید و بند قرار دهد.  به بیان دیگر، این اصول قرار است تا کلیات را برای شما مشخص کنند. تمام جزئیات با شماست تا وجه تمایز شما را با دیگران مشخص کند. قرار نیست یک کلنی از طرح یا رنگ یکسان در دنیا ایجاد شود. در ادامه به بررسی تعدادی از این اصول کلی می‌پردازیم.

یکی از مواردی که خیلی از افراد را شامل می‌شود داشتن اندامی است که در آن پایین‌تنه نسبت به سایر اندام بزرگتر است و به گونه‌ای است که افراد می‌خواهند آن را بپوشانند یا چیزهایی بپوشند تا بزرگی آن کم‌تر به چشم بیاید. اگر شما هم جزو این گروه افراد هستید بهتر است از دامن‌های ترک، دامن‌هایی که گشادی‌شان متوسط است و در ناحیه باسن کمی آزاد هستند، لباس‌هایی که توجه را به بالاتنه جذب می‌کنند مثلا تزئیناتی در یقه دارند، پارچه‌های نرم و لطیف یا یک اپل ظریف که بین شانه‌ها و پایین‌تنه هماهنگی ایجاد کند، و هم‌چنین یقه هفت و گردنبندهای بلند استفاده کنید. یک سری لباس‌هایی هم هستند که بهتر است از فهرست انتخاب‌تان حذف شان کنید تا به آنچه می‌خواهید برسید؛ آن‌ها شامل دامن‌های راسته، دامن‌های پرچین و کوتاه، لباس‌های یک تکه بدون کمر که از سرشانه مستقیم پایین می‌آیند، کمرهای چسبان، جیب‌های روی ناحیه باسن، لباس‌هایی که یقه‌شان مانند نوار دور سرشانه قرار می‌گیرد، کت و ژاکت‌های کوتاه، شلوارک‌های تنگ، رنگ‌های متضاد در محدوده باسن، پارچه‌های ضخیم و خشک، تاپ‌های تنگ و چسبان که تفاوت میان بالاتنه و باسن را بیشتر نمایان می‌کنند، می‌باشد.

 

گردآورنده: پرستو صاحبی