کنده‌کاری روی میوه یکی از رسومات رایج در زراعت تایوانی است. نوع چیدمان غذا و استفاده صحیح از مواد در نحوه سرو مواد غذایی در آشپزخانه سلطنتی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. به عبارتی می‌توان گفت که غذا بدون ظاهری آراسته و چیدمانی خاص، هیچ ارزش خاصی برای سرو کردن نخواهد داشت. تمام هنر آشپزی در این کشور به مهارت فرد در خلق یک اثر هنری با مواد غذایی طبیعی است. در فرهنگ تایوان ایجاد طراحی‌های زیبا با مواد غذایی که هماهنگ با فرهنگ مردمشان باشد بسیار ارزشمند است. این هنر امروزه کمی با هنر میوه آرایی ژاپنی‌ها نیز در هم آمیخته است. مردم ژاپن در میوه‌آرایی خود از سبزیجات نیز استفاده می‌کنند و طراحی‌های خود را به وسیله نوع خاص پوست کندن مواد انجام می‌دهند.

 

در تایلند میوه‌هایی مانند هندوانه و آناناس معمولا برای درست کردن اشکالی مانند قایق و یا کاسه استفاده می‌شوند تا حکم یک ظرف نگه‌دارنده را برای مواد دیگر داشته باشند. سبزیجاتی از جمله هویج، کدو حلوایی، تره فرنگی و تربچه برای درست کردن گل رز و میخک مورد استفاده قرار می‌گیرند. معمولا هتل‌های چهار ستاره‌ بانکوک طرح‌هایی که اسطوره‌ای هستند و از اهمیت زیادی برخوردار هستند را روی یخ کنده کاری می‌کنند تا از درخشش بیشتری برخوردار باشد. معمولا از ریشه‌های زنجبیل برای کامل کردن جزییات گل‌ها و یا درست کردن میگو و خرچنگ استفاده می‌شود. آناناس و انبه نیز معمولا به عنوان ظرف‌هایی برای سالاد میوه استفاده می‌شوند. از پوست موز نیز در درست کردن سبد استفاده می‌شود تا مواد دیگر مانند میوه‌ها و یا سبزیجات را در آن قرار داد.

 

تاریخچه میوه‌آرایی در ژاپن به دوران باستان باز می‌گردد، یعنی زمانی که غذا در خاک رس سرو می‌شد و زیر غذا را با برگ‌ها می‌پوشاندند تا حکم بشقاب را پیدا کند. آشپزان هنرمند آن دوران دریافتند که با تغییر در شکل برگ‌ها و یا نوع چیدمان آنها می‌توانند ظاهری زیبا‌تر به غذا بدهند. تا قرن شانزدهم این هنر چندان شناخته شده نبود تا اینکه توکیو تبدیل به پایتخت جدید شد و کم کم هنرمندان در خیابان‌ها هنرهای خود را به نمایش گذاشتند و از آنجا به بعد این نوع آراستن غذا‌ها و میوه‌ها تبدیل به یکی از الزامات هنری هر آشپزی در آنجا شد.

 

 

مترجم: آرزو ناصرالمعمارین